www.emisja.info wszystko o emisjach

Źródła punktowe emisji.
Przy inwentaryzacji źródeł punktowych proponuje się podział na dwie kategorie źródeł:
- źródła spalania, charakteryzowane przez moc (wydajność cieplną) i zużycie paliwa
- źródła technologiczne, charakteryzowane przez tzw. „wielkość charakterystyczną”,
(np. wielkość produkcji, zużycie surowców) będącą miarą aktywności

Dla obu kategorii źródeł można definiować wskaźniki emisji indywidualnie (np. na podstawie
pomiarów), można też korzystać ze wskaźników publikowanych w literaturze krajowej
i zagranicznej.
Obiekt - każda część jednostki organizacyjnej, która jest odrębnym elementem
organizacyjnym lub technologicznym (wydział, oddział, zakład w przedsiębiorstwie
wielozakładowym, grupa węzłów technologicznych, itp.)

Wielkość charakterystyczna - wielkość, do której proporcjonalna jest ilość powstających
substancji z danego procesu; wielkością tą może być zużycie surowców lub materiałów, ilość
wytworzonych półproduktów lub wyrobów finalnych lub inna wielkość wyrażona
przykładowo w [Mg], [szt.], [m2], [h], [J], [W].

Dyspozycyjność urządzenia oczyszczającego - stosunek czasu pracy urządzenia
oczyszczającego do czasu pracy źródła wyrażony w procentach [%]. Krótszy czas pracy
urządzenia oczyszczającego może wynikać np. z jego awarii.
Emisja gazów lub pyłów - ładunek zanieczyszczenia wyemitowanego przez emitor w
określonym przedziale czasu, strumień substancji wprowadzanych bezpośrednio do
powietrza.

Emisja nominalna – wartość emisji charakteryzująca źródło (np. wartość dopuszczalna,
wartość maksymalna, wartość średnia) będąca poziomem odniesienia, względem którego
określa się czasową zmienność emisji.

Obciążenie emitora - stosunek emisji w krótkim okresie czasu (godzina, doba) do emisji
nominalnej; obciążenie wyraża się w procentach [%].

Emitor (punktowy) – urządzenie techniczne przez które odprowadzane
są substancje
emitowane do powietrza przez źródła punktowe; emitor charakteryzuje się położeniem,
wysokością, średnicą wylotu jako parametrami stałymi oraz prędkością wylotu i temperaturą
gazów odlotowych jako parametrami, które mogą podlegać zmianie. Zakłada się możliwość
podłączenia wielu źródeł do jednego emitora.

Średnica równoważna emitora – średnica obliczeniowa dla emitorów o przekroju innym niż
kołowy: koło o średnicy równoważnej ma taką samą powierzchnię jak analizowany wylot.

This entry was posted on piątek, lipiec 27th, 2007 at 2:34 po południu and is filed under ochrona powietrza. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.