Epidemie te niemal ca艂kowicie ust膮pi艂y gdy wprowadzono system centralnego zaopatrzenia w wod臋 miast
Procesy integracyjne w nauce zawsze przebiega艂y wok贸艂 wielkich problem贸w spo艂ecznych i gospodarczych staj膮c si臋 ponadczasowym kryterium rozwoju cywilizacji i kultury. W szczeg贸lno艣ci ochrona 艣rodowiska naturalnego oraz zdrowie publiczne odegra艂y w XX wieku rol膮 podstawowego czynnika integruj膮cego, powoduj膮c z czasem zar贸wno powstanie jak i reorientacj臋 cel贸w i zada艅 wielu du偶ych interdyscyplinarnych kierunk贸w i program贸w badawczych, a przez to i zbli偶enie odpowiednich grup pracownik贸w nauki i in偶ynier贸w. Do najbardziej spektakularnych zmian jakie zaznaczy艂y si臋 po II wojnie 艣wiatowej w rozwoju cywilizacji mo偶na zaliczy膰 rosn膮c膮 rol臋 i wp艂yw In偶ynierii 艢rodowiska jako dziedziny pr贸buj膮cej ustabilizowa膰 rozw贸j gospodarczy 艣wiata. Poj臋cie rozwoju zr贸wnowa偶onego wprowadzone przez 艢wiatow膮 Komisj臋 ds. 艢rodowiska i Rozwoju zak艂ada stabilizacj臋 tego rozwoju w horyzoncie czasowym zabezpieczaj膮cym potrzeby obecnego i przysz艂ych pokole艅. Prekursorem wsp贸艂czesnej In偶ynierii 艢rodowiska jest Technologia Wody i 艢ciek贸w, kt贸ra powsta艂a w ubieg艂ym wieku w okresie 鈥瀢alki” z chorobami zaka藕nymi przenoszonymi drog膮 wodn膮. Woda mo偶e stanowi膰 bardzo wa偶ny czynnik w przenoszeniu chor贸b. Zaka偶enia pochodzenia wodnego s膮 w wi臋kszo艣ci wynikiem zanieczyszczenia wody 艣ciekami bytowo-gospodarczymi i szpitalnymi, w szczeg贸lno艣ci pochodz膮cymi od os贸b chorych na choroby przewodu pokarmowego. Epidemie pochodzenia wodnego jeszcze na pocz膮tku XX wieku nale偶a艂y do zjawisk corocznych. Epidemie te niemal ca艂kowicie ust膮pi艂y gdy wprowadzono system centralnego zaopatrzenia w wod臋 miast, w ramach kt贸rego wod臋 uzdatniano, a w szczeg贸lno艣ci dezynfekowano.