www.emisja.info wszystko o emisjach

bardziej niebezpieczne.
Wszystkie odmiany azbestu są czynnikami rakotwórczymi kategorii 1, tj. wiadomo, że powodują nowotwory u ludzi. Europejska dyrektywa w sprawie ochrony pracowników przed azbestem 83/477/EWG, ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/18/WE, wymaga w odniesieniu do wszystkich typów azbestu, aby narażenie pracownika na działanie azbestu nie przekraczało 0,1 włókna/ml. Należy w miarę możliwości obniżyć do minimum oraz w każdym przypadku poniżej wartości progowej.
Niektóre państwa członkowskie wymagają również, aby przy podejmowaniu decyzji odnośnie do zagrożenia, uwzględniać typ azbestu. Wynika to z faktu, że dane epidemiologiczne wskazują, iż przy tym samym stężeniu włókien (zmierzonym z wykorzystaniem standardowej metody w miejscach pracy), azbest krokidolitowy jest bardziej niebezpieczny niż amozyt, a z kolei amozyt jest bardziej niebezpieczny niż chryzotyl. Niemniej jednak, nie zmienia to praktycznego wymogu stosowania najlepszej praktyki, aby zapobiegać narażeniu na działanie jakiegokolwiek azbestu.
jak zapobiegać lub minimalizować narażenie na działanie azbestu.
Roczne zużycie azbestu w Europie zmieniało się istotnie na przestrzeni XX wieku, [Dane dotyczące łącznego zużycia azbestu w 27 krajach europejskich, podane za: Virta (2003)] wyraźnie pokazują, że zużycie azbestu gwałtownie wzrosło pomiędzy 1950 r. a 1980 r., a następnie zaczęło spadać, gdyż niektóre państwa członkowskie wprowadziły ograniczenia lub zakazy stosowania azbestu. Spadek zużycia azbestu stał się jeszcze gwałtowniejszy po wprowadzeniu zakazów jego zastosowania przez dyrektywy europejskie w latach dziewięćdziesiątych. Całkowity zakaz stosowania i wprowadzania do obrotu produktów zawierających azbest.

This entry was posted on niedziela, wrzesień 2nd, 2007 at 7:25 po południu and is filed under azbest. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.